1- علت ریسه رفتن چیست؟
-علت واقعی آن دقیقا مشخص نشده است ، اما ممكن است به دلیل مسائل روحی روانی ویا عادتی باشد. آنچه كه در این رابطه مهم است عدم وجود ضایعه و اختلال عصبی درمغز است و می توان آنرا یك مسئله طبیعی تلقی نمود كه دربرخی از كودكان وجود دارد .
2- آیا در موقع ریسه رفتن ممكن است قسمتی از بدن كودك دچار لرز و انقباضات مكرر ( همانند تشنج ) شود؟
-بله . درحدود یك سوم موارد چند انقباض ولرز خفیف در دست ، پا یا عضلات صورت ( نظیر فك یا لب ها ) رخ می دهد و به سرعت نیز برطرف می شود و هیچ مسئله ای را به وجود نمی آورد ، اما درصورت وجود چنین حالتی برای اطمینان خاطر از عدم وجود صرع ، بهتر است به پزشك مراجعه شود . گاهی نیز كودك برای مدت كمتر از یك دقیقه بی حال وگیج ومنگ می شود .
3-درایجاد این حالت آیا ارث دخالت دارد ؟
-بله. دیده شده است كه در حدود 23% موارد سابقه چنین حالتی درافراد خانواده كودك مبتلا وجود دارد
.4-ریسه رفتن چه ویژگیهایی دارد
؟-خصوصیات و ویژگیهای ریسه رفتن عبارتنداز
:-این حالت درحدود4% كودكان درسنین كمتر از 6تا 8 ماهگی اتفاق می افتد (75% موارد) و به ندرت ممكن است قبل از6 ماهگی یا پس از 6 سالگی اتفاق بیفتد.
-همیشه درموقع بیداری اتفاق می افتد.
-تقریبا همیشه كمتر ازیك دقیقه طول می كشد و خود به خود بدون هیچ اقدامی بر طرف می شود.
-ممكن است روزی یكبار تا ماهی یكباراتفاق افتد.
5-آیا ریسه رفتن باعث صدمات و اختلالات عصبی می شود؟
-خیر. تقریبا هیچگاه دراثر ریسه رفتن صدمه ای به مغز نمی رسد و در آینده نیز هیچ مشكل جسمی یا روحی برجای نمی گذارد .
6- ریسه رفتن تاچند سالگی باقی می ماند؟
-دراكثر موارد پس از سن 3 سالگی از بین می رود و در حدود 90% بیماران تا سن 5 الی 6 سالگی به طور كامل بهبود یافته ودیگر دچار حملات نمی شوند و سایر كودكان نیز به مرور زمان بهبود می یابند.
7- آیا ریسه رفتن نیاز به درمان خاصی دارد؟
-در اكثر موارد خیر. اگر دفعات ریسه رفتن بیش از یكبار در روز باشد و یا بیش از یكدقیقه طول بكشد ، اغلب با تجویز یك داوری آنتی كولینرژیك توسط پزشك بهبود یافته و یا دفعات و مدت آن كاهش می یابد . البته رفتار والدین در برخورد با چنین حالتی نیز در بدتر یا بهتر شدن آن بی تاثیر نیست . در سایرموارد نیاز به هیچ نوع درمان خاصی نیست.
8- درموقع ریسه رفتن، والدین چه نكاتی را باید رعایت كنند ؟
-برخورد مناسب والدین با چنین ناراحتی در اكثر موارد باعث بهبودی سریع حمله و حتی كاهش دفعات حمله می شود ، لذا به والدین توصیه می شود نكات زیر را رعایت كنند :
-درموقع حمله خونسردی خود را حفظ كرده و بدون آنكه كودك متوجه اضطراب ونگرانی شما شود او را دراز كرده و یك پارچه مرطوب ( سرد ) روی پیشانی او بگذارید.
-هرگزاقدام به باز كردن دهان كودك و یا گذاشتن چیزی داخل دهان او نكنید .
-برخی از والدین به اشتباه جهت اتمام حمله و نفس كشیدن ، شانه ها یا سر كودك را گرفته و شدیدا تكان می دهند . جدا از این كار خود داری كنید .
-نیازی به تنفس مصنوعی یا ماساژ قلبی نیست .
-طوری رفتار نكنید كه كودك برای رسیدن به مقاصد واهداف خود از این حربه وشیوه استفاده كند .
-درحالات زیر كودك را بلا فاصله به اولین مركز درمانی برسانید :
الف - اگركودك بیش از یك دقیقه نفس نكشد .
ب - اگر اختلال هوشیاری پس از حمله بیش از یك دقیقه طول بكشد.